Trf, transferrine, TIBC

Waarom wordt deze test uitgevoerd?

De TIBC kan bepaald worden wanneer een laag hemoglobine en/of hematocriet aanwezig is, en dus sprake is van bloedarmoede. De TIBC wordt dan meebepaald om een globaal beeld te krijgen over de ijzerstatus van de patiënt. Het is dus zo dat een gecombineerde meting van ijzer met (indirect) transferrine en ferritine toelaat om een onderscheid te maken tussen ijzergebrek en ijzerstapelingsziekten, alsook ons in staat stelt om de oorzaak van de bloedarmoede vast te stellen, dit in tegenstelling tot een geïsoleerde meting van het ijzer alleen.

Wat is de betekenis van het resultaat?

Daling:

  • Ondervoeding (malnutritie)
  • Leverfunctiestoornissen
  • Ijzerstapelingsziekten

 

Verhoging:

  • Ijzertekort
  • Zeldzame oorzaken van anemie (bloedarmoede) bvb. sideroblastische anemie, hemolytische anemie
  • Stijging oestrogeenspiegel (zwangerschap, hormonale anticonceptie)

 

Wetenschappelijke achtergrond

Ijzer is noodzakelijk voor de aanmaak van hemoglobine en dus rode bloedcellen in het beenmerg. Hemoglobine, op zijn beurt de belangrijkste bouwsteen van rode bloedcellen, is een eiwit in het bloed dat instaat voor de binding aan en het transport van zuurstof doorheen het lichaam. Verder is ijzer ook noodzakelijk voor de werking van enkele enzymen.

Ijzer wordt opgenomen via de voeding door het gastro-intestinaal stelsel. Ijzer is in het bloed gebonden aan een transporteiwit, transferrine genaamd, en wordt op deze manier vervoerd doorheen het lichaam. Het eiwit transferrine wordt geproduceerd in de lever.

De totale ijzer bindende capaciteit (TIBC) is een indirecte maat voor het transferrine gehalte en geeft aan hoeveel ijzerbindingsplaatsen in transferrine aanwezig zijn voor ijzeratomen.

 

Voorts is transferrine een negatief acuut fase eiwit, wat impliceert dat bij situaties van inflammatie het transferrine zal dalen.