Fosfaat
Waarom wordt deze test uitgevoerd?

Om het fosfaatgehalte in het lichaam te controleren.

Wat is de betekenis van het resultaat?

Verlaagd:

  • ondervoeding of alcoholisme 
  • overmatig gebruik van diuretica 
  • ernstige brandwonden
  • behandeling van diabetes mellitus
  • slecht werkende schildklier
  • vitamine D-tekort
  • behandeling met medicijnen die maagzuur neutraliseren
  • een overproduktie van fibroblast-groei-factor 23

Verhoogd:

 

  • nierziekten
  • slecht werkend bijschildklier
  • diabetisch ketoacidose
  • overmatig fosfaat of vitamine D-gebruik (via supplementen)
  • bij kinderen tijdens (bot)groei
  • een tekort aan fibroblast-groei-factor 23

Wetenschappelijke achtergrond

In het plasma komt fosfaat in het overgrote deel voor in zijn anorganisch vorm. De overige 15% komt voor als vrije vorm, gecomplexeerde vorm of gebonden aan proteïnes. De serum concentratie van fosfaat is afhankelijk van het dieet van de patiënt, maar wordt ook sterk geregeld door hormonen zoals parathyroid hormoon (PTH), maar ook door vitamine D. Calcium en fosfaat in het serum vertonen meestal een reciproke relatie. 

Ongeveer 85% van het extracellulair anorganisch fosfaat komt voor als hydroxyapatiet, en speelt daardoor een heel belangrijke rol in de beenderstructuur.

Intracellulair komt fosfaat voornamelijk voor onder de organische vorm. Echter een kleine hoeveelheid intracellulair fosfaat komt voor onder de anorganische vorm. Deze kleine fractie is zeer belangrijk om deze een substraat vormt voor de oxidatieve fosforylering, wat uiteraard heel erg belangrijk is voor de productie van metabole energie. 

Er is een diurnale variatie in de excretie van fosfaten in urine: in de namiddag is de excretie het hoogst. Bovendien is het ook afhankelijk van de voeding. Een verhoogde waarde is mogelijk bij hyperparathyroïdie, vitamine D intoxicatie, schade van de niertubuli.

Wat moet ik nog meer weten?

Geen zuur toevoegen aan de urine.