Fen

Waarom wordt deze test uitgevoerd?

Het ijzergehalte en het ferritine geven een globaal beeld over de totale hoeveelheid ijzer in het lichaam en kunnen een teveel of gebrek aan ijzer opsporen. Het ferritine wordt dus gebruikt om een idee te krijgen over de ijzervoorraad in het lichaam en is dus een heel performante test om ijzertekort en ijzerstapelingsziekten op te sporen.

Ferritine wordt bijna steeds in combinatie met andere ijzerparameters bepaald, bvb. hemoglobine, serumijzer en transferrine(saturatie).

Wat is de betekenis van het resultaat?

Daling:

  • Tekort aan ijzer (lage ijzervoorraad)

 

Verhoging:

  • Inflammatie (dan ook CRP verhoogd)
  • Chronische aandoeningen bvb. (auto-immuunziekten)
  • Ijzerstapelingsziekten
  • Chronische bloedtransfusies
  • Leverziekten
  • Hemolyse (‘barsten van de rode bloedcellen’)

 

Wetenschappelijke achtergrond

Ijzer dat niet wordt gebruikt voor de hemoglobinesynthese, wordt gebonden aan het eiwit ferritine en vervolgens opgeslagen in het reticulo-endotheliale systeem (=RES, o.a. in lever en beenmerg aanwezig). Een kleine hoeveelheid van het ferritine is evenwel aanwezig in het bloed zelf. De hoeveelheid ferritine in het bloed is een goede parameter voor de hoeveelheid ferritine in het RES

en weerspiegelt dus de ijzervoorraad.

Belangrijk is te noteren dat ferritine tevens een acute-fase eiwit is, m.a.w. een stijging van de concentratie wordt waargenomen, dit reeds in vroege stadia van inflammatie.

Bij een tekort aan ijzer wordt eerst de voorraad ijzer onder de vorm van ferritine opgebruikt. Indien ook deze gedepleteerd is, kan het lichaam onvoldoende rode bloedcellen aanmaken en ontstaat anemie. Bij een overmaat aan ijzer in het lichaam anderzijds, stijgt de hoeveelheid ferritine in het RES en het bloed en ontstaat een ijzerstapelingsziekte. Een voorbeeld hiervan is hereditaire hemochromatose, een aandoening waarbij er teveel absorptie van ijzer plaatsvindt in het gastro-intestinaal stelsel.