Campylobacter antigen

Waarom wordt deze test uitgevoerd?

Het opsporen van Campylobacter spp. antigen wordt uitgevoerd om de oorzaak van diarree te bepalen.

Wat is de betekenis van het resultaat?

Positief: Campylobacter spp. antigen is detecteerbaar in de stoelgang. Dit sluit de aanwezigheid van andere verwekkers van gastro-enteritis niet uit.

Negatief: Campylobacter spp. antigen is niet detecteerbaar in de stoelgang. Dit sluit de mogelijkheid van een infectie met Campylobacter spp. niet uit. De test kan negatief zijn door intermittent uitscheiden van de kiem of door de aanwezigheid van antigen onder de detectielimiet van de test. Indien klinisch relevant en anamnestisch vermoeden van Campylobacter spp. infectie, kan de test herhaald worden op een nieuw stoelgangsstaal.

Het resultaat moet altijd geïnterpreteerd worden samen met de kliniek en symptomen.

Wetenschappelijke achtergrond

Campylobacteriosis is wereldwijd één van de meest voorkomende oorzaken van voedselvergiftiging. Campylobacter spp. komen wijdverspreid voor bij vogels en zoogdieren. Besmetting van voedsel door Campylobacter spp. gebeurt dan ook voornamelijk via deze dieren, zowel via rechtstreeks contact als via feco-orale overdracht (kan ook via gecontamineerde melk, gemalen vlees of drinkwater). Voornamelijk Campylobacter jejuni en Campylobacter coli zijn verantwoordelijk voor bacteriële gastro-enteritis bij mensen. Na een incubatieperiode van 2-10 dagen treden symptomen op, en stoelgang kan tot 4 weken na de besmetting nog infectieus zijn.

De meeste infecties met Campylobacter spp. verlopen asymptomatisch. Symptomen starten met een prodromale fase (koorts, hoofdpijn, spier- en gewrichtspijn), waarna gastro-enteritis optreedt met diarree (waterig, soms bloederig), krampen en buikpijn. In uitzonderlijke gevallen kan laattijdig arthritis en Guillain-Barré syndroom ontstaan. Behandeling met antibiotica is slechts nodig bij ernstige gevallen; meestal is de infectie zelflimiterend en volstaat symptomatische behandeling (bv ORS, loperamide).