Aldosterone
Waarom wordt deze test uitgevoerd?

De test wordt uitgevoerd bij patienten met een verhoogde bloeddruk, waarbij de bloeddruk vaak niet reageert op bloeddrukverlagende medicijnen. Tegenwoordig wordt niet alleen de hoeveelheid aldosteron, maar ook tegelijkertijd de hoeveelheid renine gemeten in het bloed. Door de hoeveelheid aldosteron te delen door de hoeveelheid renine (aldosteron-renine ratio) kan primair hyperaldosteronisme beter opgespoord worden dan met aldosteron alleen. Bij primair hyperaldosteronisme wordt er dan een verhoogde ratio gevonden.

Een teveel aan aldosteron kan ook het gevolg zijn van een slechte doorbloeding van de nieren, een verlaagde bloeddruk of een te laag natriumgehalte in het bloed. Dit heet secundaire hyperaldosteronisme en komt relatief vaker voor dan primaire hyperaldosteronisme. Overige oorzaken van secundaire hyperaldosteronisme zijn hartfalen (het hart pompt onvoldoende bloed rond), levercirrose, nierziekten en zwangerschapsvergiftiging.

Een te lage hoeveelheid aldosteron in het bloed heet hypoaldosteronisme en is vaak het gevolg van een slecht werkende bijnier. Het gaat gepaard met uitdroging (dehydratie), lage bloeddruk, te veel kalium en te weinig natrium in het bloed.

Wat is de betekenis van het resultaat?

Verlaagd:

  • ziekte van Addison
  • adrenogenitaal syndroom

Verhoogd:

  • primair aldosteronisme (ziekte van Conn)
  • secundair aldosteronisme (te hoge plasmarenine activiteit)

Wetenschappelijke achtergrond

 

Aldosteron is een steroïdhormoon dat wordt geproduceerd in de bijnier, meer precies in de zona glomerulosa, de buitenste laag van de bijnierschors.

Aldosteron behoort tot de zogenaamde mineralocorticoïden. Het speelt een belangrijke rol in het handhaven van de bloeddruk.

De nieren spelen een hoofdrol in het reguleren van de water- en zoutbalans. Het zoutgehalte in het lichaam wordt onder meer gereguleerd door het in de bijnierschors geproduceerde hormoon aldosteron. Het zorgt tijdens de vorming van de urine voor het uitwisselen van natrium (Na+) tegen kalium (K+) en helpt zo ook om de bloeddruk te regelen.

De nieren houden de elektrolytenconcentraties in het lichaam constant waardoor de hoeveelheid zout in de urine kan variëren. Aldosteron zorgt voor meer terugresorptie van water en natrium door activatie van natriumkanalen aan de apicale celmembraan in de distale tubulus en verzamelbuis van het nefron. Een Na/K-ATPase pompt aan de basolaterale zijde van de cel dan het natrium uit de cel en het water volgt deze beweging. Deze antidiuretische werking doet het bloedvolume vergroten en de bloeddruk stijgen.

Aldosteron maakt deel uit van het RAAS: het renine-angiotensine-aldosteronsysteem.