Coucke en co lanceren met Imec medisch doe-het-zelf-lab

Het Leuvense nano-elektronicacentrum Imec gaat een technologisch platform ontwikkelen, miLab, om snel en goedkoop klinische analyses uit te voeren. Marc Coucke, Michel Akkermans en PMV investeren in de technologie, die in een eerste ronde 60 miljoen euro achter zich krijgt.

 Imec kondigde zijn plannen donderdagmiddag aan op een persconferentie in Leuven. MiLab wordt een eenvoudig toestel – ter grootte van een USB-stick en met een prijs van 10 tot 20 euro – dat een bloedstaal in 15 minuten kan analyseren en de resultaten naar de patiënt of een behandelende arts doorstuurt.
Marc Coucke, Michel Akkermans, Luc Van den Hove (CEO Imec) en Roald Borre na de persconferentie.  © BELGA
© BELGA

Volgens Imec-topman Luc Van den Hove zal de technologie helpen om een meer proactieve, participatieve en gepersonaliseerde gezondheidszorg uit te bouwen. MiLab zal ontwikkeld worden door het nieuwe bedrijf miDiagnostics. De serieondernemers Marc Coucke en Michel Akkermans, die miljoenen te investeren hebben na de verkoop van hun bedrijven Omega Pharma en Clear2Pay, leveren het grootste deel van het startkapitaal. Ook Imec zelf en het gereputeerde Amerikaanse onderzoeksinstituut Johns Hopkins, dat de technologie samen met Imec ontwikkelt, stapt mee in het bedrijf.

De partners hebben wereldwijde ambities met hun project. Het nieuwe bedrijf krijgt in eerste instantie een kapitaal mee van 60 miljoen euro, wellicht een record voor een eerste ronde in Vlaanderen. Coucke neemt daarvan bijna de helft (29,5 miljoen) voor zijn rekening, Akkermans 12,5 miljoen, PMV iets meer dan 10 miljoen, en Imec en Johns Hopkins samen 8 miljoen.

Het nieuwe bedrijf krijgt zijn hoofdkwartier bij Imec in Heverlee en zal dit jaar nog 50 hoogopgeleide werknemers – zowel ingenieurs als medische specialisten – aantrekken. Ongeveer twee derde van hen zal in Leuven aan de slag gaan, de rest bij Johns Hopkins in Baltimore.

De opkomst van goedkope deze tests leidt tot verschillende vragen. Ten eerste over de kwaliteit van de techniek. Geeft het instrument altijd de juiste waarden aan? Zal de afname door de patiënt altijd correct gebeuren? Wat met stuwing door het “uitpersen” van een bloeddruppel. Het is bewezen dat deze handeling invloed kan hebben op het resultaat. Zijn de gemeten waarden adequate ziektevoorspellers? En kan dit medische oordeel eigenlijk wel worden uitbesteed aan een computerchip?

Ten tweede over het gebruik van de chips. Heeft het zin om de gezondheidstoestand op ieder moment van de dag te meten? Stelt dit de gebruiker gerust, of wordt het lichaam juist een bron van permanente zorg? Wat doet een patiënt wanneer hij of zij een heel onverwacht testresultaat krijgt zonder nabijheid van medisch getraind personeel? Wie moet er toegang krijgen tot de persoonsgebonden informatie? De dokter, de werkgever, de overheid, de verzekeraar…?

Bronnen: detijd.be